پژوهشگران با تحلیل داده‌هایی که تلسکوپ فضایی کپلر از سال ۲۰۰۹ تاکنون گردآوری کرده است، محتمل‌ترین سیارات مستعد پیدایش حیات را شناسایی کرده‌اند. این فهرست شامل سیارات زمین‌مانندی است که در محدوده‌ی زیست‌پذیر ستاره‌ی خود واقع شده‌اند. با پروفسورها همراه باشید.

استیون کین، استاد اخترشناسی دانشگاه ایالتی سن‌فرانسیسکو که رهبری این طرح پژوهشی را برعهده داشته، می‌گوید: «محدوده‌ی زیست‌پذیر به منطقه‌ای در اطراف ستاره می‌گویند که آب به شکل مایع بر سطح اجرام آن منطقه جریان می‌یابد. وجود آب مایع برای شکل‌گیری حیات (آن‌طور که ما می‌شناسیم) الزامی است، به همین دلیل می‌توان آن را نشانه‌ای بالقوه از حیات در نظر گرفت و جست‌وجوی فرازمینی‌ها را از مناطق زیست‌پذیر آغاز کرد. با این حال، دانشمندان بر سر مرزهای دقیق منطقه‌ی زیست‌پذیر حتی در خود منظومه‌ی شمسی اتفاق نظر ندارند، چرا که متغیرهای متعددی در این امر دخالت دارند. ما دو حالت حدی خوش‌بینانه و محافظه‌کارانه را درنظر گرفتیم و سیارات را بر این اساس مرتب کردیم.»

 

بررسی ۴۹ سیاره‌ی فراخورشیدی

نادر حقیقی‌پور، اخترشناس و عضو هیئت‌علمی دانشکده‌ی نجوم دانشگاه هاوایی که در این طرح پژوهشی شرکت داشته، در توضیح جزئیات این طرح می‌گوید: «کار را با بررسی ۴۹ سیارهی فراخورشیدی کشف‌شده به دست کپلر آغاز کردیم که شعاعی کمتر از دو برابر زمین داشتند (معیار دسته‌بندی سیارات خاکی) و در محدوده‌ی زیست‌پذیر ستاره‌شان واقع شده بودند. در نهایت توانستیم ۲۰ سیاره را در مناسب‌ترین منطقه شناسایی کنیم. این سیارات، سیاراتی خاکی هستند که درون سخت‌گیرانه‌ترین مرزهای منطقه‌ی زیست‌پذیر واقع شده‌اند و محتمل‌ترین نامزدهای پیدایش حیات فرازمینی به شمار می‌روند. از میان این اجرام می‌توان به  Kepler-62f، سیاره‌ای ۴۰ درصد بزرگ‌تر از زمین در فاصله‌ی ۱۲۰۰ سال نوری از زمین وKepler-186f اشاره کرد که با جثه‌ای ۱۰ درصد بزرگ‌تر از زمین در فاصله‌ی ۵۰۰ سال نوری از ما واقع شده است. این کامل‌ترین کاتالوگ سیارات فراخورشیدی در محدوده‌ی زیست‌پذیر است.

 

محدوده‌ی زیست‌پذیر در اطراف سیارات مختلف

در نمودار زیر، محتمل‌ترین سیارات فراخورشیدی کشف‌شده (یا نامزد شده) به دست تلسکوپ فضایی کپلر را می‌بینید که قطری کمتر از دو برابر زمین دارند و در محدوده‌ی زیست‌پذیر ستاره‌شان واقع شده‌اند. خطوط منحنی رنگی، مرزهای محدوده‌ی زیست‌پذیر را بر اساس دو سناریوی محتاطانه و خوش‌بینانه مشخص کرده‌اند.

زرد: مرز داخلی محافظه‌کارانه، متناظر با این حقیقت رصدی که سیاره‌ی ناهید در گذشته‌ی دور دارای آب مایع بوده، اما حداقل یک میلیارد سال است که سطح آن خشک شده است.

قرمز: مرز داخلی خوش‌بینانه، متناظر با حالتی که تمام اقیانوس‌ها تبخیر می‌شوند.

آبی: مرز خارجی محافظه‌کارانه، متناظر با بیشینه‌ی اثر گلخانه‌ای

نارنجی: مرز خارجی خوش‌بینانه، متناظر با این حقیقت رصدی که ۳.۸ میلیارد سال پیش که تابش خورشید ۲۵ درصد ضعیف‌تر از امروز بود، مریخ احتمالا میزبان حیات بوده است.

حیات فرازمینی

دیدگاه های وب سایت

  1. سوالات خواستگاری
    پاسخ دادن

    به نظر من اگه اینهمه هزینه ای که برای کشف حیات تو یه سیاره دیگه کردن برای بهبود زندگی توو زمین خودمون میکردند الان دیگه جهان اول و دوم و … نداشتیم و همه با امکانات خوب و تقریبا برابر زندگی می کردند!!!

نوشتن دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.