گروه معماری «Perkins + Will»، طرح عجیب خود را برای استادیوم «محمد بن رشید» در منطقه‌ی «العویر» دوبی رسانه‌ای کرد. این استادیوم کاسه‌ای‌شکل قرار است بدون استفاده از فناوری‌های تهویه‌ی مطبوع الکتریکی، هوایی مطبوع و خنک را برای ۶۰ هزار تماشاگر و بازیکن درون زمین فراهم کند. با پروفسورها همراه شوید.

نمای خارجی ورزشگاه، شبکه‌ای از ورق‌های فلزی با تخلخل ۳۰درصد است که به جریان باد اجازه‌ی عبور می‌دهد، ولی مانع از ورود شن‌های داغ به محیط داخلی می‌شود. سقف ورزشگاه با پارچه‌ای شیشه‌ای که لایه‌ای از تفلون روی آن نشانده شده است، پوشیده می‌شود تا ۷۵درصد از تابش خورشید را بازتاب کند. زیر استادیوم هم استخر بسیار بزرگی از آب سرد نصب می‌شود تا همانند یک چاه گرمایی طبیعی، هوای ورودی به ساختمان را به‌سرعت خنک کند. در اطراف ورزشگاه هم درخت‌کاری گسترده‌ای انجام خواهد شد تا وزش بادهای گرم کاهش یابد. این ورزشگاه ۱۸ متر از سطح زمین ارتفاع خواهد داشت و فضای داخلی آن حدود ۱۲۰هزار مترمربع خواهد بود. خنک‌سازی چنین ورزشگاه بزرگی به روش غیرفعال، آن ‌هم در شرایطی که دمای هوای روز در تابستان از ۴۹ درجه‌ی سانتی‌گراد پایین‌تر نمی‌آید، چالش بزرگی است و باید دید معماران «پرکینز + ویل» چگونه آن را حل خواهند کرد.

مجموعه‌ای از طرح‌های مربوط به این استادیوم را با هم تماشا می‌کنیم:

دیدگاه های وب سایت

  1. soosk
    پاسخ دادن

    یه خبر خوش برا اونایی که میخاستن از دست من(سوسک) خلاص بشن که خوب البطه میشه گفت همه !
    من قراره بزودی از ای ران برم و دگ بر نمیگردم و فکر هم نمی کنم اونجاهم حتی به این سایت برگردم
    دو هفته دگ باید بگم بای همگی
    :)
    (دلتون نسوزه مخصوصا تو تایتان خوشحال باش()

    !!

  2. Nirvana
    پاسخ دادن

    mohammad ali
    عزیز:
    منظور شما این بود که میزان گازهای موجود در هوای اطراف زمین را چطوری اندازه گیری می کنند؟

    درک مفهوم “فهمیدن گازهای موجود در هوا” یه مقداری سخته:
    “چطوری گاز های موجود در هوا را می فهمند؟”

    اگر مایلید سوال را مفهومتر بیان کنید تا جمله دستوری:
    “لطفا توضیحات زیاد باشد یا سایت معرفی کنید”
    انجام بشه.
    😀 😀

  3. mohadeseh
    پاسخ دادن

    اول هوا رو زیر فشار زیاد تا منفی 273 درجه سلسیوس سرد میکنن تا یه مخلوط سرد از چند مایع بدست بیاد که بهش هوای مایع میگن بعد ماده مورد نظر رو دماش رو بالا میبرن تا هرکدوم از اجزا در نقطه جوش خودشون بخار بشن و از مایع جدا بشن به این کار تقطیر جزء به جزء میگن در این صورت اجزا رو از هم جدا میکنن و تشخیص میدن.

نوشتن دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.