آغاز قرن بیست‌و‌یکم، شروع دورانی پرماجرا در زمینه‌ی گرافیک کامپیوتری بود. از یک سو دایرکت‌ایکس (DirectX) به عنوان رابط کاربردی برنامه‌نویسی یا API ویندوز تثبیت شد و از سوی دیگر کارت‌های پردازش ویدئوی مخصوص بازی که قبلا چندان مورد توجه نبود، به سخت‌افزاری ضروری برای کامپیوترها تبدیل شد. در این میان تعداد شرکت‌های طراح و تولیدکننده‌ی کارت‌های گرافیکی هم کمتر شد و فقط بهترین و خلاق‌ترین بازیگران این حوزه توانستند به رقابت ادامه بدهند. در حقیقت فقط دو تولیدکننده‌ی عمده‌ی کارت گرافیک باقی ماند: «ای‌تی‌آی» (ATI) که در سال ۲۰۰۶ (۱۳۸۵) شرکت «ای‌ام‌دی» (AMD) آن را خرید و «انویدیا». در ادامه‌ی این مطلب با پروفسورها همراه شوید.

طی یک دهه‌ی گذشته شرکت‌های ای‌ام‌دی و انویدیا، که گاهی با لقب‌هایی از قبیل تیم قرمز (برای ای‌ام‌دی) و تیم سبز (برای انویدیا) نامیده می‌شوند، در جنگی دائمی بوده‌اند. هر بار که یکی از این دو تیم، نبردی را برده و برتری قابل توجهی به دست آورده، تیم دوم به‌سرعت واکنش نشان داده است. نتیجه این‌که هیچ کارت گرافیکی‌ای بیشتر از چند ماه، حاکم مسلم قلمرو پردازش تصویر کامپیوتری نبوده است. تا به امروز گیمرها مجموعه‌ی وسیعی از انتخاب‌های مختلف داشته‌اند و همواره روی پیشرفت قابلیت‌ها و توان کلیِ کارت‌های گرافیکی حساب کرده‌اند. اما به نظر می‌رسد رفته‌رفته یکی از دو تیم در حال برنده شدن است. در سال‌های اخیر انویدیا دست بالاتری نسبت به اِی‌ام‌دی پیدا کرده و حدود ۷۰درصد از بازار کارت‌های گرافیکی را به خود اختصاص داده است. آیا واقعا پایان نبرد نزدیک است؟ اگر چنین باشد، معنای آن برای گیمرها چیست؟

هزیمت تیم قرمز

کاهش سهم بازار ای‌ام‌دی که از چند سال پیش آغاز شده بود، در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ (۱۳۹۳ و ۱۳۹۴) به اوج خود رسید. تا جایی که در سال ۲۰۱۵ (۱۳۹۴) انویدیا، ۸۲ درصد از سهم بازار کارت‌های گرافیکی کامپیوترهای دسک‌تاپ را از آن خود کرد. هرچند در سه‌ماهه‌ی نخست ۲۰۱۶ (زمستان ۱۳۹۴) اوضاع کمی فرق کرده است و ای‌ام‌دی توانسته چند درصد از سهم بازار خود را پس بگیرد، اما همچنان این احتمال وجود دارد که انویدیا به‌زودی به تنها تولیدکننده‌ی کارت‌های گرافیکی تبدیل شود. هواداران ای‌ام‌دی ممکن است استدلال کنند که از نظر تعداد تراشه‌های گرافیکی فروخته شده، ای‌ام‌دی همچنان پیشتاز است. به این دلیل که ای‌ام‌دی در ساختار ای‌پی‌یوهای خود از تراشه‌های گرافیکی استفاده می‌کند. «ای‌پی‌یو» یا «APU» (Accelerated Processing Unit به معنای واحد پردازش شتاب‌یافته)، در واقع ترکیبی از سی‌پی‌یو و جی‌پی‌یو (واحد پردازش گرافیک) در یک ساختار واحد است که ای‌ام‌دی در سال ۲۰۱۱ (۱۳۸۹) نخستین نسل از آن را معرفی کرد. اما نکته این‌جا ست که ای‌پی‌یوها چندان درآمدزا نیستند و به درد بازی‌های سنگین کامپیوتری هم نمی‌خورند.

کارت گرافیک

طی سال‌های گذشته، رقابت ا‌ی‌ام‌دی و انویدیا دست گیمرها را برای انتخاب کارت گرافیک باز گذاشته است‌

چشم‌انداز روشنی دیده نمی‌شود

پیش افتادن یکی از این دو شرکت از دیگری، چیز چندان عجیب و ناآشنایی نیست. چند سال پیش هم وضعیتی به‌وجود آمده بود که به نظر می‌رسید ای‌ام‌دی دست بالا را دارد. آن زمان ای‌ام‌دی می‌توانست با قیمتی کمتر، کارت گرافیکی‌های قدرتمندتری روانه‌ی بازار کند. اما این بار به‌نظر نمی‌رسد سلطه‌ی انویدیا به این زودی‌ها تمام شود.
به نظر برخی کارشناسان، ای‌ام‌دی در تمام حوزه‌ها دچار مشکل شده است. این شرکت با مشکلاتی در هیئت‌مدیره روبه‌رو است و با سرعتی زیاد، پول و کارکنان مهمش را از دست می‌دهد. هرچند گردش مالی انویدیا حدود یک میلیارد دلار کمتر از ای‌ام‌دی است، اما مبارزه با شرکتی نظیر «اینتل»، باعث از بین رفتن انسجام انویدیا نشده و با وجود گردش مالی کمتر، برخلاف ای‌ام‌دی، به سودآوری ادامه می‌دهد. در واقع، ای‌ام‌دی در حوزه‌های کوچک زیادی سرمایه‌گذاری کرده است که روی‌هم‌رفته سودآوری زیادی ندارند، اما انویدیا تمرکز اصلی‌اش را روی کارت‌های گرافیکی رده‌بالا گذاشته و درآمدی سالم و مناسب در این حوزه کسب می‌کند. نکته‌ی ظریف این‌جاست که پیشرفت در تولید سخت‌افزارهای جدید، به سرمایه‌گذاری عظیمی برای تحقیق و توسعه نیاز دارد و ای‌ام‌دی در تأمین سرمایه‌ی مورد نیاز برای گروه تحقیق و توسعه، لنگ می‌زند.

گیمرهای نگران

از دست رفتن سهم بازار و غلبه‌ی تدریجی انویدیا خبری بد برای ای‌ام‌دی و البته گیمرها‌ست. بعید است که ای‌ام‌دی در کوتاه‌مدت بتواند فاصله‌اش را با انویدیا کمتر کند. حتی این احتمال وجود دارد که مالکیت ای‌ام‌دی به شرکت بزرگ‌تری واگذار شود. چنین تغییری می‌تواند جان دوباره‌ای به کارت گرافیک‌های ای‌ام‌دی بدهد، اما این احتمال هم وجود دارد که تمرکز اصلی روی تولید ای‌پی‌یوها قرار بگیرد و بخش تولید کارت گرافیک نادیده گرفته شود. هر اتفاقی که بیفتد، تسلط انویدیا بر بازار کارت گرافیک‌های مخصوص بازی، قدرت انتخاب گیمرها را محدودتر خواهد کرد. در نتیجه قیمت کارت گرافیک‌ها ممکن است بالاتر برود و شور و اشتیاق تیم سبز برای تولید و عرضه‌ی کارت‌های گرافیکی جدید کمتر شود. اگر این روند ادامه پیدا کند، تنها گزینه‌ی مطلوب برای یک کامپیوتر مخصوص بازی، پردازنده‌ی اینتل و کارت گرافیک انویدیا خواهد بود. این سخت‌افزار البته برای بازی مناسب خواهد بود، اما نبودن رقیبی قدرتمند در این عرصه می‌تواند باعث شود عرضه‌ی کارت‌های گرافیکی خوش‌قیمتی که مثلا توانایی اجرای بازی‌های ۴K را داشته باشند، هرچه بیشتر به تأخیر بیفتد. این‌جا ست که حتی طرفداران انویدیا باید امیدوار باشند ای‌ام‌دی دوباره به بازی برگردد.

دیدگاه های وب سایت

نوشتن دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.