اگر اهل دنبال کردن اخبار و گزارش‌های مربوط به امنیت داده‌ها باشید، احتمالا چیزهایی درباره‌ی «رمزنگاری اطلاعات» یا «encryption» شنیده‌اید؛ موضوعی که ممکن است بیش از حد پیچیده و تخصصی به نظر برسد. شاید به همین خاطر، هیچ وقت به این فکر نیفتاده باشید که برای محافظت از اطلاعات شخصی‌تان، از این روش استفاده کنید. خیلی ساده، رمزنگاری به معنای به‌هم ریختن ترتیب داده‌ها (مثلا جابه‌جا کردن ترتیب حروف همین متن) و به دست آوردن متنی رمزنگاری‌شده است. متنی که فقط به کمک یک عبارت یا پین‌کد خاص، می‌تواند دوباره به صورت متنی قابل‌فهم مرتب شود. استفاده از رمزنگاری برای مراقبت از داده‌ها و فایل‌های حساس، کار ساده‌ای است، اما شاید هنوز باورهای نادرستی وجود داشته باشند که باعث شوند نخواهید سراغ این روش بروید. بیایید مهم‌ترین باورهای نادرست درباره‌ی رمزنگاری اطلاعات را در پروفسورها مرور کنیم و ببینیم که چرا اشتباهند.

 فقط کمپانی‌های بزرگ  از رمزنگاری استفاده می‌کنند

این باور احتمالا ریشه در این نظر دارد که فقط شرکت‌های چندملیتی، اطلاعات با ارزشی دارند که دستبرد زدن به آنها را مقرون به صرفه می‌کند. اما این فکر اصلا درست نیست. اگر درست بود، آن وقت کامپیوترها و لپ‌تاپ‌های شخصی ما هیچ نیازی به آنتی‌ویروس و فایروال نداشتند. اطلاعات شخصی شما، حتی پایه‌ای‌ترین مشخصات‌تان، ارزش دزدیده شدن را دارند. چراکه کلاه‌برداران اینترنتی به راحتی می‌توانند این اطلاعات را خرید و فروش کنند و در اختیار کسانی بگذارند که قصد جعل هویت‌تان را دارند. یکی از بهترین راه‌ها برای جلوگیری از این موضوع، به‌هم ریختن ترتیب داده‌ها (یا در واقع رمزنگاری) داده‌هاست. مثلا داده‌هایی که از طریق اینترنت جابه‌جا می‌کنید، معمولا از طریق پروتکل امن «https» رمزنگاری می‌شوند.
در واقع رمزنگاری بیش از آنچه تصور ‌کنید، در میان کاربران عادی رواج دارد. برای نمونه در سال گذشته، اپل حدود ۷۰۰میلیون دستگاه آی‌فون فروخت. اگر این خریداران کمترین اهمیتی برای امنیت موبایل‌شان قائل بوده باشند، کد عبور گوشی‌شان را فعال کرده‌اند. استفاده از این کد، در واقع نوعی رمزنگاری است؛ چون بدون داشتن آن، امکان دسترسی به فهرست مخاطبان، عکس‌ها، نوشته‌ها و دیگر فایل‌های ذخیره‌شده در گوشی، وجود ندارد. مثال دیگر، اپ پیام‌رسانی مانند «واتس‌اَپ» است که ارتباط‌های کاربرانش در دو طرف را رمزنگاری می‌کند. این نمونه‌های ساده، نشان می‌دهند که تنها شرکت‌های بزرگی مثل گوگل و آمازون نیستند که به خاطر رعایت مسائل امنیتی، از رمزنگاری اطلاعات‌ بهره می‌گیرند.

رمزنگاری , سیلندر جفرسون

سابقه‌ی رمزنگاری به دوران دیجیتال محدود نمی‌شود. سیلندر جفرسون ابزاری برای رمزنگاری بود که در انتهای قرن هجدهم معرفی شد

 

 استفاده از رمزنگاری کار دشواری است

ممکن است بگویید: «بسیار خب؛ اگر آی‌فون داشته باشیم، استفاده از رمزنگاری کار ساده‌ای است. اما در مورد گوشی‌های اندرویدی و کامپیوترهای ویندوزی چطور؟ رمزنگاری داده‌های روی یک لپ‌تاپ که اصلا کار ساده‌ای نیست!» می‌توان پذیرفت که برخی دشواری‌های استفاده از رمزنگاری، به سیستم‌عامل دستگاه‌ها مربوط می‌شود. اما این مشکلات، چندان بزرگ نیستند. مثلا در «ویندوز ۱۰» موبایل، کافی است در بخش تنظیمات (یا Settings) به منوی System بروید و از آنجا وارد قسمت encryption شوید. در اندروید هم از نسخه‌ی ۵ («اندروید لالی‌پاپ») به بعد، قابلیت رمزنگاری به یکی از قابلیت‌های پیش‌فرض تبدیل شده است (البته به‌جز برخی گوشی‌های رده‌پایین). در واقع تولیدکنندگان گوشی‌های هوشمند، متوجه نیاز کاربران نهایی به این لایه‌ی امنیتی شده‌اند و در تلاشند تا این قابلیت را به همه‌ی گوشی‌ها اضافه کنند.
در مورد کامپیوترها و لپ‌تاپ‌های ویندوزی نیز موضوع ساده است. رمزنگاری کامل دستگاه‌های ویندوزی، همراه با «ویندوز ۸.۱» معرفی شد و کامپیوترها و لپ‌تاپ‌های مجهز به ویندوز ۱۰، به صورت پیش‌فرض از این قابلیت استفاده می‌کنند (البته به این شرط که کاربر با حساب کاربری مایکروسافت وارد سیستمش شود). در ویندوز ۱۰ برای چک کردن اینکه آیا رمزنگاری اطلاعات فعال است یا نه، می‌توانید در اپ تنظیمات (یا Settings)، به قسمت System بروید و بخش About را ببینید. در این قسمت  گزینه‌ای با عنوان «Bitlocker Settings» مشاهده می‌کنید که فعال بودنش به این معناست که اطلاعات‌تان رمزنگاری می‌شود.

 اگر «فکتوری ری‌سِت» کنیم نیازی به رمزنگاری نیست

می‌خواهید گوشی، لپ‌تاپ یا تبلت‌تان را بفروشید؟ یا می‌خواهید دستگاهی را کلا دور بیندازید؟ در این موارد، نخستین نکته‌ای که به ذهن شما می‌رسد، پاک کردن اطلاعات و فایل‌های شخصی قبل از رد کردن دستگاه است. احتمالا شما هم مثل بسیاری از کاربران، تصور می‌کنید که ری‌سِت فکتوری موبایل یا تبلت، باعث پاک شدن تمام اطلاعات از روی دستگاه می‌شود. اما اصلا این‌طور نیست. برخی هکرها می‌توانند حتی از روی دستگاه‌هایی که ری‌سِت فکتوری شده‌اند، اطلاعاتی را بیرون بکشند. پس اگر می‌خواهید گوشی‌تان را بفروشید یا آن را دور بیندازید، باید ابتدا رمزنگاری‌اش را فعال و سپس ری‌ست فکتوری کنید. اگر هم گوشی‌تان قابلیت رمزنگاری ندارد و می‌خواهید اطلاعات موجودِ رویش را از بین ببرید، فقط می‌توانید آن را بشکنید یا بسوزانید!

 رمزنگاری همیشه باعث کند شدن دستگاه می‌شود

کند شدن دستگاه به خاطر رمزنگاری به قدری ناچیز است که می‌توان نادیده‌اش گرفت و در برخی موارد، حتی احساس هم نمی‌شود. دلیل اصلی این باور نادرست، این است که قبل از باز کردن فایل‌های رمزنگاری‌شده، گوشی یا لپ‌تاپ شما باید آنها را رمزگشایی کند که کاری زمان‌بر است. اما این زمان در دستگاه‌های مدرن، خیلی زیاد نیست. کافی است دقت کنید که آی‌فون‌های جدید بعد از وارد شدن رمز عبورشان، با چه سرعتی آماده به کار می‌شوند.
نکته‌ی دیگر اینکه رمزنگاری در سطح حافظه‌ی ذخیره‌سازی، کمتر از رمزنگاری اپلیکیشن‌ها و نرم‌افزارها روی عملکرد دستگاه تأثیر می‌گذارد. حتی برای رمزنگاری اپلیکیشن‌ها هم تدابیری جهت جلوگیری از افت محسوس سرعت دستگاه اندیشیده شده است. پردازنده‌های متوسط و سطح بالا، می‌توانند از «دستورالعمل‌های جدید استاندارد رمزنگاری پیشرفته‌ی اینتل» (Intel Advanced Encryption Standard New Instruction یا «AES-NI») استفاده کنند. این استاندارد به این منظور طراحی شده که سرعت اجرای اپلیکیشن‌های رمزنگاری‌شده را بیشتر کند. برخی حتی ادعا می‌کنند استفاده از این نوع رمزنگاری، باعث افزایش سرعت می‌شود.

 

 

نوشتن دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.