بسیاری از لوازم الکترونیکی مورد استفاده در جهان در آسیا تولید می‌شود و وقتی این لوازم از رده خارج می‌شوند، دوباره به شکل زباله‌ی الکترونیکی به قاره‌ی آسیا بازمی‌گردند. برای نمونه، چین مدت‌هاست که قبرستان زباله‌های الکترونیکی جهان است. با توجه به رشد انفجاری بخش تولید چین در دهه‌های اخیر و رشد تقاضا در این کشور برای مواد اولیه، بندرهای چین شاهد ورود انواع مواد بازیافت‌شدنی بوده است: از زباله‌های فولادی و آلومینیمی گرفته تا زباله‌های پلاستیکی و حتی کاغذی. در میانه‌های دهه‌ی ۱۹۸۰، زباله‌های الکترونیکی هم به خاطر داشتن فلزاتی گران‌بها در مدارهای الکترونیکی‌شان، راهشان را به بندرهای چین باز کردند.
ابتدا گمان می‌شد این زباله ها کاملا بازیافت می‌شوند و دوباره به مدار تولید بازمی‌گردند. اما فیلم مستندی به نام «صادرات آسیب» یا Exporting Harm که در سال ۲۰۰۲ ساخته شد، حقیقت ماجرای بازیافت زباله‌های الکترونیکی در چین را به گونه‌ای دیگر به نمایش می‌گذاشت. تمرکز این مستند روی شهری به نام «گویو» Guiyu دراستان گوانگ‌دونگ در مجاورت هنگ‌کنگ بود. گویو به جایی برای تخلیه‌ی مقادیر زیادی زباله‌های الکترونیک تبدیل شده بود.
«صادرات آسیب » هزاران نفر -خانواده‌هایی کامل از جوان‌ترین اعضا تا پیرترین‌شان- را نشان می‌داد که درگیر کارهای خطرناکی مانند آتش زدن سیم‌های کامپیوترها برای استخراج مس، ذوب کردن بوردهای الکترونیکی برای به دست آوردن سرب و فلزات دیگر و ریختن اسیدهای قوی روی بوردها برای به دست آوردن طلا بودند. با اینکه دولت چین از آن زمان به بعد کوشیده است واردات زباله‌هایا لکترونیکی به این کشور را ممنوع کند، اما به نظر می‌رسد همچنان این تجارت به شکلی زیرزمینی ادامه دارد.
چین ممکن است بتواند جلوی ورود زباله‌های الکترونیکی را بگیرد، اما این زباله‌ها راه‌شان را به مناطق دیگر باز می‌کنند. کشورهایی مانند مکزیک، هند، پاکستان و برخی کشورهای آفریقایی همچنان مقصد این گونه زباله‌ها هستند.

بیایید در پروفسورها این مستند را با هم تماشا کنیم:

 

نوشتن دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.