17ما چطور و از کی سخن می‌گوییم و اصلا چه شده که ما توانایی سخن گفتن یافته‌ایم؟ این سؤالی است که طی چندین قرن محل بحث‌های مختلفی بوده‌است. حالا یک بررسی پژوهشی نشان می‌دهد، احتمالا نخستین مکالمات زمانی شکل گرفته که انسان اولیه شروع به ساختن ابزار‌های سنگی کرده‌اند. یک تیم بین‌المللی از محققان به رهبری توماس مورگان، محقق پسا-دکترای دانشگاه برکلی کالیفرنیا و ناتالی اومینی، باستان شناس دانشگاه لیورپول می‌گویند که نخستین کلمات احتمالا زمانی بین ۸/۱ تا ۵/۲ میلیون سال قبل، از دهان یکی از اعضای خانواده انسان‌ها خارج شده است. شواهد به دست آمده از این مطالعه نشان می‌دهد ساخت این ابزارها و آموزش در این‌باره محرک اصلی برای پدید آمدن زبان در گرم دشت‌های آفریقا بوده است. مورگان در این باره می‌گوید: «حدس می‌زنیم که استفاده از ابزار باعث تکامل زبان شده و کلماتی که نخستین بار بشر به زبان آورده، در مورد این ابزارها بوده‌است. استفاده از اصوات یا حرکات دست و صورت برای مفاهیم غیراحساسی همانند بله یا خیر، اینجا، آنجا، خوب و بد در دورانی شکل گرفته که انسان برای انجام کارهایش از ابزارهای دست ساز، استفاده می‌کرده و نیاز داشته این شیوه را به دیگر همنوعانش بیاموزد.»
این پژوهش نشان می‌دهد ارتباط بین اجداد باستانی انسان بسیار پیچیده‌تر از تصورات قبلی است و ساخت ابزار نقش مهمی در تکامل بشر داشته‌است. این تیم تحقیقاتی با انجام آزمایش‌هایی درباره هنر اُلْدُوایی (ساختن ابزارهای سنگی مبتنی بر تراش و ابزارهای ساطوری که از کوفتن چکشی سخت بر قلوه‌سنگی کوچک به دست می‌آید) و شیوه‌های آموزش آن، این نتیجه را گرفته‌اند. هنر الدوایی یا ساختن ابزار‌های سنگی برای برش به احتمال بسیار زیاد توسط انسان ابزارساز یا Homo habilis، با احتمال کمتر توسط Homo rudolfensis، Australopithecus garhi یا Paranthropus boisei  توسعه داده شده است. نتایج یک پژوهش جداگانه نشان می‌دهد بافت استخوان‌های کف دست Australopithecus همانند انسان‌های بعدی، برای محکم در دست گرفتن ابزارهای سنگی و کوبیدن و شکستن آنها سازگاری یافته است، بنابراین احتمالا ساخت ابزارهای سنگی حتی قدمتی بیش از چیزی دارد که پیش‌تر بر اساس یافته‌های ابزار سنگی تصور می‌کردیم. قدیمی‌ترین ابزار سنگی به دست آمده حدود ۵/۲ میلیون سال قدمت دارد و از برش ایجاد شده بر اثر ضربه یک جسم سخت روی سنگ‌های آتشفشانی یا شیشه‌ای مثل بازالت و سنگ چخماق درست می‌شده است، اما اگر داده‌های بافت‌شناسی استخوان‌های کف دست Australopithecus را در نظر بگیریم، می‌باید قدمت ساخت ابزار حتی به شش یا هفت میلیون سال پیش بازگردد. این شکل از ابزار سنگی اولیه تا ۸/۱ میلیون سال قبل، یعنی زمانی که نسل جدید و پیچیده تر ابزار‌های سنگی مثل تبر و ساطور‌های سنگی پدید آمدند، دست نخورده باقی مانده بود. در آزمایش‌های انجام‌شده برای انتقال مهارت‌های ساخت این وسایل سنگی به ۱۸۰ دانشجوی دانشگاه، محققان دریافتند کاربرد زبان برای انتقال این مهارت در مقابل تقلید، شیوه‌های غیرکلامی یا دستی بسیار کاراتر و مؤثرتر است. آنها همچنین تصور می‌کنند که وظایف دیگر مثل شکار و گردآوری غذا هم در توسعه زبان و آموزش مهارت نقش داشته است، اما نه به اندازه نقش ابزارسازی. این نتایج نشان می‌دهد که چون زبان به احتمال زیاد از حدود دو میلیون سال پیش وجود داشته، احتمالا دیگر گونه‌های خانواده انسان همانند نئاندرتال‌ها هم توانایی سخن گفتن داشته‌اند. اومینی می‌گوید: «حالا می‌دانیم که زبان به یقین قبل از نئاندرتال‌ها و جد مشترک انسان‌ها وجود داشته است.» نئاندرتال‌ها هم دارای ابزار‌های سنگی بسیار پیچیده‌ای بودند که حتی برای ابزار ساز‌های دوران جدید هم ساختن دوباره آنها بسیار دشوار است. به همین دلیل ما تصور می‌کنیم شیوه سخن گفتن و آموزش آنها به قدر کافی برای انتقال این مهارت، پیچیده بوده و حتی ممکن است ما ساخت بسیاری از ابزارها را از آنها آموخته باشیم
.

پیکان سنگی

پیکان سنگی
نمونه یک پیکان سنگی مربوط به عصر حجر که برای شکار به کار می‌رفته است.

 

دانستنیها شماره ۱۲۳ – دانستنیها آنلاین

نوشتن دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.