در این تصویر ترکیبی، کانون و شدت زمین‌لرزه های قوی‌تر از ۴ ریشتر را مشاهده می‌کنید که از سال ۱۸۹۸/۱۲۷۷ تاکنون به وقوع پیوسته‌اند. شدت زلزله با اندازه و رنگ مشخص شده است؛ هرچه نقاط مورد نظر سفیدتر و کوچک‌تر باشند، شدت زلزله به ۴ ریشتر نزدیک‌تر است و هرقدر نقطه مورد نظر بزرگ‌تر و زردتر یا نارنجی‌تر باشد، شدت زلزله به ۸ ریشتر و حتی بالاتر می‌رسد. عامل زمین‌لرزه، حرکت صفحات پوسته زمین است و نقاط مشخص‌شده در تصویر عملا مرز صفحات پوسته‌ای زمین را نشان می‌دهند.
در مرکز تصویر، کمربند آتش را در سواحل اقیانوس آرام می‌بینید که زلزله‌خیزترین مناطق زمین است. صفحه پوسته‌ای اقیانوس آرام از وسط دو نیم شده و به سوی صفحات همسایه درحرکت است، به همین دلیل در مرزهایش با دیگر صفحات پوسته‌ای به شدت برخورد می‌کند و باعث وقوع زمین‌لرزه می‌شود. شکاف‌های میانی اقیانوس اطلس، اقیانوس منجمدجنوبی و اقیانوس هند نیز در تصویر دیده می‌شوند.
کشور ایران نیز که در بخش بالا-چپ تصویر دیده می‌شود، شاهد وقوع زمین‌لرزه‌های متعددی بوده که بیشتر در امتداد رشته‌کوه‌های البرز و زاگرس اتفاق افتاده‌اند. روشن‌ترین نقاط مشخص‌شده مربوط به زلزله‌های طبس (۱۳۵۷) و منجیل (۱۳۶۹) است.

دانستنیها شماره ۵۸ – دانستنیها آنلاین

دیدگاه های وب سایت

نوشتن دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.